Wat is scrapbooking.
 

de beste linkverzameling over scrapbook. en uitleg wij hebben reeds gevonden wat jij zoekt! Een pagina over scrapbooken. Scrapbooken is het creatief en decoratief inplakken van foto's in een album. Maar voor iedereen die geen idee heeft: wat is scrapbooken?
(Als je via een zoekmachine het woord "scrapbooking" of "scrapbook" intypt, staan er 100-den verwijzingen, maar ik zal proberen het in het kort uit te leggen)

Scrapbooken is het creatief en decoratief inplakken van foto's in een album, maar dan zo dat het een soort herinnerings/memory-album wordt. Je gaat dus niet alleen de foto's inplakken, maar er ook de herinneringen (= journalling) bijschrijven en er allerlei andere dingen bijplakken die het "gevoel" van de foto's versterken.

Je kan bij het scrapbooken allerlei soorten materialen en technieken gebruiken, dus niet alleen allerlei kleuren en soorten papier, maar ook verder alles wat maar plat genoeg is voor in een foto-album: fibers (= garen), lint, eyelets (= 'n soort nestelringetjes), metalen voorwerpjes, houten figuurtjes, stickers, knoopjes, charms (= bedeltjes), pailletten, kraaltjes, wire (= metaaldraad) enz.

Scrapbooking is ontstaan in Amerika, in de staat Utah. Daar wonen heel veel Mormonen (die einde 19de eeuw daar naartoe trokken) en die hechten heel veel waarden aan familiebanden en tradities. Daarom maakten ze vroeger (en nu ook nog) familieboeken, waarin ze hun "familie-geschidedenis" schreven. Daar gebruikten ze veel "scrap" bij (restjes) van allerlei materialen: papier, lint, knopen, stof enz. En ook foto's. vanuit deze familie-albums zijn later de scrapboeken ontstaan: foto-albums, maar dan wat meer. Heel veel mensen maken al leuke foto-albums, waar ze niet alleen foto's inplakken, maar ook er wat bij zetten en versieren met plaatjes, tekeningetjes en stickers. Van daaruit is de hobby "scrapbooking" ontstaan. Omdat het van oorsprong uit Amerika komt, zijn heel veel termen in het Engels. Bij Tips heb ik een hoofdstuk staan met een aantal vertalingen/uitleg van de Engelse scraptermen. Gelukkig is het scrappen nu ook doorgebroken in Europa en Nederland en kan je nu ook scrapbookmaterialen in Nederland kopen. In eerste instantie begon het scrappen in Amerika op A4-formaat (8,5 x 11 inch), maar dit is later overgegaan in 12 inch (30,5 x 30,5 cm) Ik werk zelf al ruim 15 jaar op A4 formaat. Maar de laatste jaren wordt er ook steeds meer op andere maten en materialen gescrapt, er verschijnen allerlei mini-albums, scrappen op canvas of in lijsten enz. Erg leuk dus.

Scrappen is een echt groeiende hobby, de winkels en beursen schieten uit de grond. Net als bv mode zijn er ook allerlei stijlen en worden er steeds nieuwe technieken gelanceerd (sommige komen, net als de mode terug, maar dan net een beetje anders)

Ik heb altijd al vele creatieve hobby's gehad: schilderen, tekenen, pottenbakken, boetseren, mozaïeken, enz. Maar daarnaast heb ik altijd al (zelfs als kind) mijn foto-albums creatief ingeplakt, een leuk stickertje of plaatje erbij en ook de toegangsbewijzen en folders werden ingeplakt. Sinds ik kinderen heb, werd het steeds uitbundiger (en dan bedoel ik écht uitbundig, want ik ben ook een fanatieke fotografe). Sinds een jaar of 15-20 weet ik dat het dus een  echte naam heeft: scrapbooking.

In de foto-albums heb ik mijn lay-outs geplaatst (zo heten de gescrapte pagina's in een scrapbook), zodat je kan zien wat ik zoal maak en gemaakt heb.

Scrapbooking is ontzettend leuk, je kan er al je creativiteit in kwijt en je heerlijk uitleven met papier en andere materialen. En daarbij zorg je er ook voor dat je eigen "geschiedenis" (leuke en minder leuke gebeurtenissen, bijzondere dingen die je overkomen, maar ook de gewone dingen) wordt vastgelegd, voor je kinderen, familie-leden of gewoon voor jezelf. Het is dan ook voor mij DE hobby.
Je leest overal dat je alleen zuurvrije materialen moet gebruiken in je scrapbook, omdat zuur slecht is voor je foto's. Nu is het inderdaad zo dat veel materialen een hogere zuurgraad hebben (gebruik nooit siliconenkit in je scrapbook), maar eigenlijk zijn je handen al te "zuur" voor je foto's. Ikzelf hecht hier niet zoveel waarde aan, vooral omdat ik niet weet of ik het nu zo erg moet vinden als mijn albums er over 50 tot 100 jaar er niet meer zo uitzien als nu. Ik laat mijn kinderen ook altijd lekker in de albums bladeren (natuurlijk weten ze dat ze er voorzichtig mee moeten zijn) en dat terwijl ik geen pageprotectors gebruik. Er gaat wel eens iets los zitten en dat plak ik dan gewoon weer vast. Ik vind dat een scrapbook er is om in te kijken en niet op een plank neer te zetten. Vandaar dat ik het niet erg vind als mijn album er minder "mooi" gaat uitzien. Daarom gebruik ik eigenlijk in mijn album alles wat ik wil (en wat plat genoeg is) Er zijn echter een aantal dingen die superslecht zijn voor je scrapbook en die ik dus echt probeer te voorkomen: warmte (overdreven warmte bedoel ik, dus bij de kachel/verwarming), zonlicht (langdurige directe zonlicht) en vocht (dus niet in een oud schuurtje: dit zorgt ervoor dat je foto's en je papier heel lelijk worden, materialen kunnen zelfs gaan roesten of kleur afgeven of zelfs schimmelen) Ook moet je plakband vermijden in je albums, want plakband wordt met de jaren erg bruin en brokkelig. Verder adviseer ik om geen kranten onbewerkt te gebruiken, want die vergaan, maar je kan een stuk krant wel eerst lamineren, dan hou je dit redelijk tegen. Daarbij kan je het beste je albums rechtop bewaren, dan heb je geen last dat tegenoverliggende pagina's beschadigen of deukjes oplopen van embellishments.

Er is één klein ding over scrapbooken: het is zwaar verslavend. Waar je ook bent, je loopt steeds te kijken: kan ik dit gebruiken, hoe ga ik dit verwerken, is het plat genoeg om in te plakken, wat een leuk idee, mooi papiertje! Ook merk ik dat ik anders ben gaan fotograferen. Mijn kinderen vinden het prima, ik hoef ze maar te roepen en ze staan gelijk in de "houding", klaar voor de foto! En zelfs de jongste komt nu met allerlei veertjes, blaadjes en schelpjes aanslepen: "Kijk mama, voor in mijn boek!"